زندگی ؛

 

قصه ای است که آغازش با گریه کودکانه شروع می شود ،

 

و پایانش ، برای هرکسی با سکوت و بی خبری به اتمام می رسد .

 

در موقع ورودمان به این دنیا ، همه از آمدنمان خبر دارند ،

 

و خود را برای استقبالی با شکوه از طفلی بی گناه آماده می کنند .

 

همه انتظاربدنیا آمدن فردی جدید را می کشند ،

 

و چه زیبا می دانند اولین گریه طفل را ؛

 

و چه خوشحالند از ورود طفلی بی گناه در جمعشان .

 

ولی چه غم انگیز و بی خبر هر کدام از ما ،

 

با کوله باری از گناه این دنیا را ترک می کنیم .

 

هیچ کدام از لحظه مرگ خبر نداریم ،

 

و به انتظار مرگ هم هرگز نمی نشینیم .

 

تنها لحظه ای که به یاد مرگ هستیم در مواقع غم و تنهایی است .

 

در لحظه پایان زندگی ؛

 

شاید کسانی برای مدتی کوتاه درغم از دست دادن ما گریه کنند ،

 

ولی بعد از ماه ها و سالها به فراموشی سپرده می شویم .

 

در گورستانی خاموش و بی نور ؛

 

که سکوت جاری درآن جا ،

 

خبر از مردگانی می دهد که روزی در این دنیای خاکی می زیستند ،

 

و در بین جمعی از ما آدمیان حضور داشتند .

 

کمی فکر کنید که ،

 

چرا ما بی گناه پا به این دنیا می گذاریم و آلوده از این دنیا می رویم ؟!

 

چرا زندگی تمام ما با گریه آغاز می شود ،

 

و مرگمان بی خبرانه و با سکوتمان به پایان می رسد ؟!

 

آیا تا به حال دیده اید کسی موقع مرگ فریاد بزند :

 

« من مُردم ! »

 

و به زندگیش دراین دنیا خاتمه بدهد ؟!

 

مطمئناً ندیده اید .

 

البته ؛

 

شایدکسانی که خودکشی می کنند وخود به زندگیشان پایان می دهند،

 

قبل از مرگ حرفی بزنند .

 

می توانیم این گونه جواب دهیم که :

 

در لحظه بدنیا آمدن ما را به زور وارد این دنیا کردند ،

 

وخبر داشتیم که قرار است چه اتفاقاتی برایمان بیفتد .

 

شاید ؛

 

به خاطر بیرون کردنمان از بهشت ،

 

و تبعیدمان به این دنیا زندگی را با گریه آغاز می کنیم .

 

شاید ؛

 

می دانیم که با ورودمان به این دنیا رنگ آسایش را نمی بینیم ،

 

و در لحظه مرگ که با سکوت از این دنیا می رویم .

 

شاید ؛

 

با خبر هستیم که قرار است به آرامشی ابدی دست پیدا کنیم .

 

شاید ؛

 

حنجره ی ما درلحظه مرگ باکلید اشتباهات وگناهانمان قفل می شود ؛

 

تا نتوانیم دیگران را آگاه کنیم .

 

شاید سکوتمان به خاطر این است که ؛

 

از تبعید دنیا خلاص می شویم .

 

جالب است !

 

با گریه ای شادی آور برای دیگران وارد دنیا می شویم ،

 

و با سکوتی غم انگیز برای اطرافیانمان از دنیا می رویم ...